Bestaan er eerlijke datingsites?

Een eerlijke datingsite, bestaat dat eigenlijk wel? Deze vraag komen we veel tegen op internet in fora of discussieplatforms. Met reden, want die sites worden doorgaans zeer commercieel uitgebaat. Soms lijkt het woord uitgebuit correcter, eerlijk gezegd.

Niet dat er een probleem is met commerciële activiteit op een datingsite, absoluut niet. Tenslotte draait onze maaatschappij op commercie. Zonder winst kan onze maatschappij niet verder. Alhoewel er ook een gans scala aan non-profit organisaties bestaat in alle geledingen van onze maatschappij. Ook in de branche van de datingsites is er een initiatief, namelijk Tesamen vzw: een eerlijke datingsite.

Het probleem is dat men bij de exploitatie van een datingsite nogal makkelijk vergeet dat het hier niet alleen gaat over het maken van winst en het voeren van een bedrijf. Men handelt hier ook in emoties waardoor het toch een beetje gevoeliger ligt. Partnervorming is nu eenmaal een van de essenties van ons menselijk bestaan. Ook al wil de moderne maatschappij ons soms anders doen geloven, een mens is toch gemaakt om met zijn tweeën te leven, in gemeenschap.

Ik hoor op de achtergrond al de reacties en commentaren van vrijgevochten zielen. Mijn eerlijke antwoord is dat u zich vergist. Ook al is het nu financieel mogelijk om zelfstandig te leven buiten het klassieke gezinsverband. We zijn en blijven sociale wezens. Zelfs degene die zich, volgens sommige normen, niet sociaal gedragen, zijn eerlijk gezegd dat ook. Samenwonen en holebi relaties zitten ook niet in dat klassieke patroon, maar voor mij geen probleem. Uiteindelijk is het ook sociaal en intiem samenleven van twee mensen.

Indien men het gedrag van de zogenaamd vrijgevochtene degelijk bestudeert, zal men vrij snel zien dat zij het gezinsverband doorgaans ruilen voor een hoop andere activiteiten in gezelschap, voor een grotere vriendenkring, enz. Allemaal substituten van de gezinswarmte.

Om terug te komen op de eerste stelling, het feit dat datingsites niet eerlijk worden uitgebaat stoot me tegen de borst. Men maakt te makkelijk gebruik, of moet ik zeggen misbruik, van die ingebakken behoefte van de zoekende. De alleenstaande is daardoor meestal minder alert en laat zich meer leiden door zijn emoties dan door zijn verstand. De rest laat zich raden: er worden mailing programma's opgezet om de klant te bestoken met suggesties en partnervoorstellen van leden die eigenlijk niet bereikbaar zijn. En op allerlei manieren probeert men op die datingsite te suggereren dat er een eindloze rij aan begerenswaardige kandidaten staat te trappelen om kennis te maken. Het enige dat hij/zij nog moet doen is eventjes betalen en dan is het walhalla nabij. Eerlijk gezegd klopt dat verhaal meestal niet. Velen gaan een bittere ontgoocheling tegemoet. Een illusie en vele euro's armer.